تعريف: بيماري دژنراتيو غيرالتهابي و پيشرونده قرنيه است که در آن مرکز یا اطراف مرکز قرنیه به طور پیشرونده نازک و برجسته می شود. نقش توارث در آن ناشناخته است گرچه در 8-6 % موارد سابقه خانوادگی مثبت وجود دارد. بنابراین قرنیه شکل یک مخروط را به خود می گیرد. شيوع آن در آمريکا 1 در 2000 نفر و در ايران 15 در 1000 نفر است.
علت بیماری: ژنتیک و عوامل خطر محيطي مثل ورم ملتحمه بهاره و مالیدن چشم، التهاب و استرس های اکسیداتیو در قرنيه در شروع و پیشرفت کراتوکونوس نقش دارند.
یافته های بالینی: تقریباً تمامی موارد دوطرفه هستند، ولی یک چشم ممکن است بسیار شدیدتر گرفتار شود. گاهی اوقات چشمی که کمتر گرفتار است تنها درجات بالایی از آستیگماتیسم را نشان می دهد که ممکن است تظاهر خفیف کراتوکونوس باشد. این بیماری تمایل به پیشرفت طی سالهای نوجوانی و اواسط دهۀ دوم و سوم دارد، ولي از دهه چهارم به بعد سير پیشرفت بیماری کاهش مييابد.
درمان
بعضی موارد کراتوکونوس، حداقل برای مدتی به اندازهای خفیف هستند که دید به طور مؤثري با عینک اصلاح ميشود. هر چند، لنزهای تماسی سخت و نفوذپذیر به گاز در تمام موارد به خصوص موارد خفیف تر بسیار مفیدتر هستند. توانایی لنزهاي تماسي سخت با خنثی کردن آستیگماتیسم نامنظم قرنیه ای، اغلب بهبود چشمگیری در دید ایجاد می کند. اخیراً اقدامات درمانی جهت متوقف کردن سیر بیماری صورت میگیرد که از جملـه آنها Cross linking قرنیه میباشد. در این روش با استفاده از اشعـه مـاورا بنفش A با طول موج 375-365 میکرون در حضور محلول ریبوفلاوین (ویتامین B2) پیوندهای جانبی بین رشتههای کلاژن ایجاد شده و در نهایت مقاومت قرنیه افزایش مییابد.
در مواردی که پیشرفت بیماری ثابت شده است و آستیگماتیسم منظم وجود دارد، میتوان از کارگذاری حلقه استرومای قرنیه استفاده کرده برای ایجاد کانال جهت این حلقهها به وسیله دستگاههای مکانیکی و یا اخیراً از لیزر فمتوسکند استفاده میشود.
- پيوند قرنيه: اندیکاسیون هاي پيوند قرنيه شامل موارد زیر است:
- عدم تحمل لنزهای تماسی با وجود دید مطلوب
- عدم اصلاح ديد با لنز تماسي به علت اسکار وسيع قرنيه
پیش آگهی پيوند قرنيه در کرانوکرنوس عالی است که به صورت نافذ و يا لايهاي انجام ميشود.
