پیوند قرنیه عبارت است از جایگزین کردن قسمی از قرنیه گیرنده به صورت تمام ضخامت و یا لایه ای با قرنیه دهنده. موفقیت پیوند قرنیه به طور کلی (مجموع پیوندهای با خطر بالا و با خطر پایین دفع) حدود 75 درصد در 5 سال است (دامنه 40-95درصد).
علل پیوند قرنیه
شایع ترین علت پیوند در ایران، قوز قرنیه و در کشورهای غربی، کراتوپاتی تاولی ناشی از لنز داخل چشمی (PBK,Pseudophakic bullous keratopathy) است.
علل دیگر پیوندقرنیه:
- دیستروفی های قرنیه
- پیوند مجدد قرنیه
- کدورت قرنیه ناشی از ضربه
- عفونت های قبلی(مانند هرپس و تراخم)
پیش آگهی پیوند در موارد زیر به خطر می افتد:
- سابقه دفع پیوند قبلی
- وجود عروق خونی در قرنیه
- چسبندگی محیطی عنبیه به قرنیه
- گلوکوم کنترل نشده
- کودکان و عقب ماندگی ذهنی
عوارض دیررس پس از عمل
دفع پیوند قرنیه: شایع ترین علت شکست پیوند می باشد.
زمان وقوع: از سه هفته پس از عمل تا سال ها بعد. در پیوند مجدد ممکن است دفع پیوند زودتر از دو هفته رخ دهد ولی عمده موارد دفع 6 الی 24 ماه پس از عمل رخ می دهند.
علایم دفع پیوند قرنیه باید هرچه سریعتر آغاز گردد تا میزان صدمه به یاخته های قرنیه دهنده کمتر گردد.
