پارگی قرنیه میتواند با عوارض زیادی همراه باشد، زیرا قسمتهای درونی چشم در معرض عفونت قرار میگیرند و به همراه آن احتمال دارد که ساختمانهای داخل چشم نیز مصدوم شوند. در صورتی که پارگی قرنیه همراه با آسیب سایر ارگانهای حیاتی است، توجه به علایم حیاتی و نجات جان بیمار در اولویت میباشد. در مواجهه با مصدوم دچار پارگی قرنیه باید از دستکاری و در نتیجه جابجایی نسوج و احتمالاً خروج محتویات چشم جلوگیری کرد.
درمان شامل پیشگیری از عفونت با تجویز آنتیبیوتیکهای وسیع الطیف، جلوگیری از پرولاپس ساختمانهای داخل چشم و ترمیم پارگی توسط عمل جراحی است. اگر عدسی نیز صدمه دیده و محتوی آن داخل چشم رها شده باشد باید در هنگام ترمیم قرنیه آن را خارج کرد.
الف) پارگی قرنیه همراه با بیرون زدگی عنبیه. ب) پارگی وسیع قرنیه و اسکلرا همراه با بیرون زدگی بافتهای داخل چشم
شیلد در دسترس نباشد میتوان از مقوا، ته لیوان بستنی و یا فیلم رادیولوژی شیلد درست کرد. به بیمار باید توصیه کرد حتیالمقدور از پلک زدن زیاد خودداری کند. همچنین از چکاندن قطرههای مختلف چشمی نیز باید خودداری کرد و فقط با تعیین دید (در صورت نیاز جهت مراحل قانونی و غیره)، وی را روانه مرکز چشم پزشکی نمود. در صورت آلوده بودن عامل صدمه و احتمال کزاز باید نسبت به پیشگیری از این بیماری بر اساس سابقه واکسیناسیون اقدام نمود.
