یک بیماری مسری یا عفونی نیست. این بیماری در اثر حساسیت به گرده گل ها و گیاهان معمولا در فصل بهار شیوع پیدا می کند و با نور آفتاب و گرما تشدید می شود. بطور عمده افراد را در دهه اول و دوم زندگی گرفتار می کند.
خارش علامت غالب در تشخیص این بیماری است. همچنین علائم همراه شامل تورم پلک، قرمزی چشم، سوزش و ترشحات آبکی نیز وجود دارد که با یک معاینه دقیق و بررسی سوابق فرد توسط چشم پزشک تشخیص داده می شود. شخص مبتلا می بایست از قرار گرفتن در معرض مواد آلرژن، نور آفتاب و گرما پرهیز کند. استفاده از عینک آفتابی و کلاه لبه دار توصیه می شود.
قرار دادن کمپرس سرد روی چشم ها به تسکین علائم کمک می کند و بیمار می بایست از مالش چشم ها خودداری کند.
درمان های آن شامل:
آنتی هیستامین ها ( به فرم قطره و قرص) و قطره های ضدالتهاب غیر استروییدی و استروییدی است که قطره های حاوی استرویید یا کورتون در فاز حاد و بصورت محدود استفاده می شوند.
این بیماری یک بیماری خوش خیم و خودمحدود شونده است و بطور معمول پس از بلوغ خودبخود فروکش می کند.
