به بافت پرولیفراتیو، فیبرووسکولار، هایپرپلاستیک و دژنراتیوی اطلاق می شود که از ملتحمه و لیمبوس مجاور، به شکل مثلثی که راس آن به طرف مرکز قرنیه است، به سمت قرنیه پیش روی می کند. ناخنک عمدتا در سمت نازال قرنیه ایجاد می شود. مهم ترین عامل ایجاد آن پرتو فرابنفش (UVB) است.
درمان
الف-پیشگیری: استفاده از عینک آفتابی به ویژه در سال های کودکی و نوجوانی تا 30 درصد از ایجاد آن جلوگیری می کند. استفاده از کلاه های لبه دار نیز با جلوگیری از برخورد پرتو UV به ملتحمه و قرنیه، از بروز آن می کاهد.
ب-درمان های طبی: استفاده از نرم کننده ها (Lubricants) و استرویید با دوز کم در کاهش علائم بیماران موثر است. البته از مصرف طولانی مدت استرویید باید پرهیز نمود.
ج-درمان های جراحی
- موارد لزوم (Indications)
- کاهش دید در اثر درگیری محور بینایی یا ایجاد آستیگماتیسم نامنظم
- تحریک و احساس ناآرامی چشم به مدت طولانی
- ایجاد محدودیت حرکتی در چشم
- دوبینی
- ایجاد محدودیت در انجام عمل های انکساری قرنیه
- به دلایل زیبایی (Cosmetic)
- شک به بدخیمی ضایعه
دستورات بعد از عمل
- قطره های استروئید (بتامتازون) و آنتی بیوتیک (کلرامفنیکل) هر 4 ساعت تجویز می شود که در عرض چند هفته قطع می گردد. در صورت التهاب شدید می توان از قطره استروئید با دفعات بیشتری استفاده کرد.
- در صورت لزوم می توان از قطره اشک مصنوعی و پماد های نرم کننده Simple Eye یا Ointment استفاده کرد.
- ویزیت های بعد از عمل در روز اول و سوم انجام می شوند و در صورت ترمیم اپی تلیوم قرنیه، سه هفته بعد برای کشیدن بخیه ها مراجعه می گردد.
توجه:
قبل از عمل، در صورتی که بافت ناخنک ملتهب باشد، جهت احتمال کاهش عود باید با استروئید موضعی با دوز بالا، التهاب را کنترل نمود.
انجام جراحی ناخنک فقط 1 بار امکانپذیر است
