بیمار در فقدان منبع نورانی واقعی، از احساس وجود نور یا جرقههای نورانی در میدان بینایی خود شکایت دارد که این جرقههای نورانی حتی در صورت بسته بودن چشمها دیده میشوند. اگر جرقهها ثابت باشند، نشاندهنده کشش زجاجیه – شبکیه (Vitreoretinal Traction) میباشد. جرقههای متحرک (Oscillatory) میتواند اورای میگرنی باشد. شکایت بیمار از این علامت به معنای انجام یک معاینه کامل ته چشم با افتالموسکوپ غیر مستقیم است. بیماران نزدیکبین و کسانی که تحت عمل کاتاراکت قرار گرفتهاند، باید به پیدایش و اهمیت این علامت آگاه نمود تا به محض پیدایش فوراً به پزشک مراجعه کنند، زیرا اين علامت ميتواند پيشدرآمد پارگی شبکیه باشد.
نکته بسیار مهم
جداشدگی خلفی زجاجیه به تنهایی خوشخیم است. مگر این که در همراهی با یافتههای پاتولوژیک دیگر مانند جداشدگی شبکیه و یا رتینوپاتی دیابتی باشد.
به همیـن علـت بایستـی چنیـن فرض شود که بیماری که دارای Floaters یا جرقههای نورانی (Flashing Lights) شده است، دچار پارگی یا جداشدگی شبکیه میباشد، مگر این که از طریق افتالموسکوپ غیرمستقیم، قسمت محیطی شبکیه کاملاً مورد معاینه قرار گرفته و خلاف آن ثابت شود. به ویژه زمانی که جداشدگی خلفی زجاجیه (PVD) همراه با خونریزی میباشد، خطر پارگی شبکیه افزایش پیدا میکند. در صورت عدم مشاهده پارگی در اولین معاینه تکرار معاینه افتالموسکوپی بعد از 4-3 هفته جهت اطمینان از عدم وجود سوراخ شبکیه توصیه میشود. در صورت عدم وجود پارگي درمان خاصی برای این عارضه وجود ندارد.
