آب مروارید (کاتاراکت)

عدسی چشم یک ساختمان شفاف و بدون رگ خونی می باشد که در پشت عنبیه قرار داشته و به وسیله رشته های فیبر نازک به جسم مژگانی نگه داشته شده است که زنول نامیده می شود.

وظیفه عدسی انجام تطابق، عبور نور به داخل چشم و حفظ شفافیت خود می باشد.
از مجموع ۶۰ دیوپتر قدرت چشم در حالت غیرتطابقی، حدود ۲۰ دیوپتر آن به عدسی مربوط می شود.
عدسی در تمام طول زندگی بر اندازه و وزن آن اضافه می شود، به طوری که عدسی چشم یک نوزاد حدود ۹۰ میلیگرم و عدسی یک فرد بزرگسال حدود ۲۵۰ میلیگرم وزن دارد.
ضخامت کپسول عدسی در نقطه خلفی آن حدود ۲ تا ۴ میکرون می باشد.

آب مروارید (کاتاراکت)

به هر گونه کدورت در عدسی چشم آب مروارید اطلاق می شود ولی مفهوم عملی آن هر گونه کدورت در عدسی که منجر به کاهش دید شود اطلاق می شود.
آب مروارید از شایعترین علل کم بینایی و نابینایی قابل برگشت در جهان می باشد.
شیوع آب مروارید با سن بالا، مصرف دخانیات، بیماری قند و قرار گرفتن در معرض نور شدید خورشید ارتباط دارد و هیچ دارویی جهت جلوگیری از نوع ناشی از افزایش سن وجود ندارد.

 

طبقه بندی آب مروارید:

• به انواع ناشی از افزایش سن، بیماری قند (دیابت)، ضربه و یا مادرزادی تقسیم می شود.
• افراد نزدیک بین نیز نسبت به سایر افراد طبیعی زودتر به آب مروارید مبتلا می شوند.

 

کاتاراکت مادرزادی:

• نوعی از آب مروارید می باشد که موقع تولد وجود داشته و در موارد خفیف ممکن است بلافاصله پس از تولد تشخیص داده نشود ولی در دوران کودکی علائم آن ظاهر می شود.
• آب مروارید مادرزادی ممکن است ارثی، متابولیک و یا همراه با اختلال (سیستمیک) در سایر نقاط بدن همراه باشد. در 3/1 موارد علتی برای آن مشخص نمی شود.
• یکی از عوامل مهم ایجاد کاتاراکت مادرزادی، ابتلای مادر به سرخجه (Rubella) در دوران حاملگی، به خصوص سه ماهه اول آن می باشد.

 

کاتاراکت سنی (ناشی از سن) از لحاظ شکل به سه دسته تقسیم می شود:

الف: هسته ای

ب: کورتیکال

ج: زیر کپسول خلفی

با افزایش سن تغییرات فیزیکی و شیمیایی در عدسی اتفاق می افتد که بر حجم و ضخامت آن افزوده می شود و پروتئین های آن دچار تغییر می شوند.

با افزایش سن تغییرات فیزیکی و شیمیایی در عدسی اتفاق می‌افتد که بر حجم و ضخامت آن افزوده می شود و پروتئین های آن دچار تغییر می شوند.

باشروع کاتاراکت تغییرات متفاوتی در میزان حدت بینایی ایجاد می شود ولی با افزایش سن میزان کاهش دید بیشتر می شود که این تغییرات ناشی از سن را در شکل زیر می تان مشاهده کرد.

یکی از علل مهم ایجاد کاتاراکت، مصرف استروئیدها (کورتون) اعم از خوراکی، موضعی (قطره) و یا استنشاقی می باشد.
سایر داروهایی که باعث کدورت عدسی می شوند، فنوتیازین ها، میوتیک ها و Amiodarone می باشند.

 

سایر عوامل ایجاد کاتاراکت:

ضربه، انجام اعمال جراحی داخل چشمی، پرتو درمانی اطراف چشم، اشعه ماوراءبنفش و وجود جسم خارجی فلزی در چشم می باشند.

 

سایر عللی که منجر به کاتاراکت (آب مروارید) می شوند عبارتند از:

• بیماری قند (دیابت)
• مصرف الکل و سیگار و نیز وجود التهاب داخلی چشم از هر نوع می باشد که نوع شایع آن کاتاراکت ناشی از بیماری التهابی فوکس (FHIC) می باشد که یک نوع التهاب با علت ناشناخته می باشد.

تصمیم گیری جهت انجام جراحی کاتاراکت ناشی از سن: چه زمانی عمل کاتاراکت انجام دهیم؟

• انجام عمل کاتاراکت در اکثر موارد کاملاً اختیاری و غیر اورژانس می باشد.
• باید مطمئن بود که انجام عمل منجر به افزایش دید و بهبود کیفیت آن خواهد شد.

 

هدف از انجام عمل آب مروارید:

1. حذف عدسی کدر و بهبود دید
2. حذف اختلال دید نزدیک و دور در موارد بسیار نادر حذف عینک دور

 

علائم ناشی از کاتاراکت

• کاهش دید
• پراکندگی نور و ایجاد خیرگی در دید
• نزدیک بینی شدید
• دوبینی در یک چشم
• اختلال در عملکرد فعالیت های روزانه

 

انواع لنزهای داخل چشمی:

لنزهای داخل چشمی بر اساس ماده تشکیل دهنده و شکل ظاهری آن به دو دسته کلی تقسیم می شوند.
ماده تشکیل دهنده:

1. لنزهای هیدروفوب (آب دوست)
2. لنزهای هیدروفیل (آب گریز)

 

شکل لنز:

• تاشونده یکپارچه
• تاشونده سه تکه

 

بر حسب قرار گرفتن محل لنز:

• لنز در اتاق خلفی
• لنز در اتاق قدامی

 

بر حسب عملکرد:

• لنزهای یک کانونه
• لنزهای چند کانونه
• لنزهای اصلاح کننده آستیگمات (Toric)

روش های مختلف انجام عمل آب مروارید (کاتاراکت)

1. داخل کپسولی: موارد بسیار خاص که عدسی بیمار دچار دررفتگی شدید باشد انجام می شود.
2. خارج کپسولی: اکثرا در کشورهای پر جمعیت و با درآمد اقتصادی پایین انجام می شود. اشکال آن طولانی تر بودن زمان عمل، انجام بخیه های متعدد که باعث آستیگماتیسم شده و دید مفید بیمار هفته ها پس از عمل حاصل می شود و مهم تر از همه کاهش مقاومت چشم در برابر ضربه هاي احتمالی در آینده می باشد.
3. Laser Photolysis که با استفاده از نوعی لیزر (یاگ) عدسی را با امواج لیزر خرد نموده و از چشم خارج می شود که این روش امروزه منسوخ شده است.
4. فیکو: شایعترین روش در دنیا روش فیکو می باشد که با استفاده از اولتراسوند انجام می شود که نوک دستگاه از برشی در قرنیه به اندازه ۲٫۵ تا ۳ میلیمتر وارد چشم شده و پس از پودر کردن عدسی توسط جریان مایع از چشم خارج می شود و به جای آن عدسی مصنوعی تاشونده از محل برش به جای عدسی خود شخص قرار می گیرد.
5. لیزر فمتوسکند: عمل کاتاراکت با استفاده از لیزر فمتوسکند توأم با اولتراسوند که تنها انجام کپسولوتومی و قطعه قطعه کردن هسته عدسی با آن امکان پذیر است و بقیه مراحل با کمک اولتراسوند باید انجام شود.

از زمان تأیید انجام عمل کاتاراکت توسط لیزر فمتوسکند تاکنون موافقین و مخالفینی در بین چشم پزشکان دارد و گروه مخالف استدلال می کنند با توجه به شروع انجام عمل جراحی کاتاراکت به کمک فمتوسکند که در نهایت نیازمند استفاده از دستگاه فیکو باشد و نتیجه عمل در هر دو روش تفاوتی با هم ندارند، انجام عمل کاتاراکت به روش فمتو یک هزینه اضافی به بیمار تحمیل می نماید، ولی امروزه محققین معتقدند که این روش هم با توجه به تحمیل هزینه به بیمار منسوخ خواهد شد.

 

آیا عمل آب مروارید امروزه با بخیه انجام می شود یا بدون بخیه؟

امروزه اکثر موارد بدون بخیه است، ولی در پاره‌ای از موارد ممکن است انجام بخیه ضرورت پیدا کند که بستگی به نظر جراح دارد. برش‌های ۲٫۵ تا ۳ میلیمتر معمولاً بدون بخیه انجام می شود، ولی گاهی به علت نامنظمی لبه برش ممکن است از یک بخیه هم استفاده شود که طی چند روز پس از عمل برداشته می شود و استفاده از بخیه عارضه‌ای محسوب نمی شود. البته در موارد استثنایی که آب مروارید خیلی سفت باشد ممکن است عمل با استفاده از برش‌های بزرگ انجام شود (روش خارج کپسولی) که در این موارد حتماً باید از بخیه استفاده کرد.

 

نحوه بی حسی عمل کاتاراکت

عمل کاتاراکت در اطفال حتماً با بیهوشی عمومی صورت می گیرد، ولی در بزرگسالان به سه طریق میتواند صورت گیرد:

• با قطره بی حس کننده در صورتی که فرد همکاری لازم را داشته باشد که شایعترین روش مي باشد.
• با تزریق ماده بی حس کننده اطراف چشم. لازم به ذکر است در موارد الف و ب بیمار داروی آرام بخش هم از طریق تزریق دریافت می کند که باعث کاهش حس درد شده و از بیقراری حین عمل جلوگیری می کند.
• بیهوشی عمومی که به ندرت انجام می شود، مگر در کسانی که همکاری لازم را با بیحسی موضعی را نداشته باشند.

 

آیا خطر عفونت پس از عمل کاتاراکت وجود دارد؟

علیرغم هرگونه اقدامی، 7-35 درصد موارد عمل کاتاراکت آلودگی باکتریایی در چشم ایجاد می شود ولی منجر به عفونت نمی شود، که دلیل آن توانایی اتاق قدامی در تمیز کردن خود از آلودگی می باشد، ولی در پاره ای از موارد ممکن است منجر به عفونت داخل چشم شود که به آن اندوفتالمیت گفته می شود. میزان شیوع آن حدود ۱ تا ۲ مورد در هر هزار مورد می باشد. البته در مواردی مثل مبتلایان به دیابت شدید و یا پیدایش عارضه حین عمل این احتمال افزایش می یابد.

 

آیا پیدایش اندوفتالمیت قابل درمان است؟

پیش آگهی اندوفتالمیت به زمان تشخیص و نوع میکروب عامل بیماری متفاوت است. مثلاً اگر طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از وقوع تشخیص داده شود و درمان شروع شود، نتیجه درمان قابل قبول است، ولی اگر دیرتر درمان شروع شود نتیجه درمان نومیدکننده خواهد بود. عامل میکروب هم در تعیین پیش آگهی خیلی مؤثر است. میکروب‌های گرم مثبت مثل استافیلوکوک عاقبت درمان بهتری را رقم میزنند تا عوامل گرم منفی مثل E.Coli و پسودوموناس.

 

آیا با مصرف آنتی بیوتیک قبل از عمل میتوان از ایجاد آن جلوگیری نمود؟

در این زمینه نظرات متفاوتی وجود دارد. عده‌ای از پزشکان مصرف آنتی بیوتیک قبل از عمل را توصیه می نمایند و گروهی معتقد نیستند، ولی در اکثر موارد مصرف آنتی بیوتیک قبل از عمل را توصیه نمی کنند.

 

اندوفتالمیت چند روز پس از عمل آب مروارید ممکن است اتفاق افتد؟

اندوفتالمیت حاد معمولاً ۲۴ تا ۷۲ ساعت پس از عمل ممکن است اتفاق افتد. نوع مزمن که کمتر شایع است ۲ تا ۳ هفته پس از عمل حاصل می شود.

 

علائم پیدایش اندوفتالمیت(عفونت)پس از عمل آب مروارید چگونه است؟

پیدایش درد خفیف تا شدید (۵ تا ۱۰ روز پس از عمل)، کاهش دید، قرمزی چشم‌ها و حساسیت چشم به نور و ورم پلک‌ها باید تشخیص اندوفتالمیت را در ذهن پزشک تداعی کند. شیوع اندوفتالمیت در افراد مسن، دچار دیابت و یا طولانی شدن عمل بیشتر از موارد معمولی می باشد.
درمان آن اکثراً با تزریق آنتی بیوتیک داخل چشم، تجویز آنتی بیوتیک وریدی و قطره‌های آنتی بیوتیک می باشد، ولی در اکثر موارد عمل جراحی ویترکتومی (برداشتن زجاجیه آلوده) ضرورت دارد.

 

عوارض جراحی عمل آب مروارید

عوارض عمل جراحی آب مروارید به دو دسته بزرگ تقسیم می شود:
۱. عوارض حین عمل ۲. عوارض پس از عمل

عوارض حین عمل
شامل صدمه به لایه دسمه قرنیه، صدمه سلول‌های اندوتلیوم قرنیه که اگر شدید باشد باعث ورم قرنیه شده و در صورت عدم بهبود، نیازمند عمل پیوند قرنیه خواهد شد. پارگی کپسول خلفی و افتادن قسمتی از هسته عدسی و یا تمامی آن به داخل فضای زجاجیه که مستلزم عمل همزمان یا جداگانه‌ای برای خارج کردن قطعات عدسی می باشد. صدمه به عنبیه و عدم امکان جای گذاری لنز در همان جلسه از دیگر موارد است.پنج عارضه مهم حین عمل جراحی کاتاراکت عبارتند از:

1. پاره شدن کپسول خلفی
2. پاره شدن کپسول خلفی همراه با خروج زجاجیه
3. خونریزی زیر کوروئید که عارضه خطیری می باشد و ممکن است موجب از دست رفتن کامل دید شود.
4. جدا شدن غشاء دسمه
5. ورود مایع به فضای ویتره (Posterior Fluid Misdirection Syndrome)

توجه: شیوع عوارض کمتر از 1% می باشد

 

عوارض پس از عمل
از عوارض خفیف تا شدید متغیر است که به طور خلاصه ذکر می شود:

1. قرمزی چشم: قرمزی ظاهری چشم که به علت ورم ملتحمه و پاره ای موارد در اثر خونریزی ملتحمه می باشد که در صورتی که با درد شدید توأم نباشد، پدیدهای کاملاً طبیعی است و خودبه خود پس از چند روز برطرف می شود.
2. ورم قرنیه: ورم قرنیه که موجب تاری دید می شود. درجاتی از ورم قرنیه پس از عمل کاتاراکت طبیعی است که بر حسب شدت آن طی چند روز و چند هفته برطرف می شود . ورم قرنیه بلافاصله پس از عمل ناشی از بالا رفتن فشار چشم و یا صدمه سلول های اندوتلیوم قرنیه می باشد.
   فشار چشم بلافاصله پس از عمل افزایش مییابد که به علت باقی ماندن قسمتی از ژل مصرف شده حین عمل و نیز التهاب ناشی از عمل می باشد و معمولاً پس از چند ساعت تا چند روز بعد از عمل برطرف می شود مگر آنکه فرد قبل از عمل نیز دچار افزایش فشار چشم بوده است.
3. باقی ماندن قسمتی از عدسی: باقی ماندن قسمتی از عدسی که حین عمل در پشت مردمک قرار گرفته و مشاهده نمی شود ولی بعد از عمل نمایان می شود. چنانچه ذره باقیمانده بزرگ و یا غیرقابل جذب باشد، باید نسبت به خارج کردن آن از چشم اقدام نمود.
4. جابجایی عدسی یا دررفتگی آن: که در پاره ای از موارد به علت پارگی کپسول خلفی عدسی حین عمل ایجاد می شود و یا دررفتگی عدسی بلافاصله پس از عمل و یا مدت ها پس از آن مشاهده می شود که درمان آن جایگذاری مجدد عدسی می باشد.
5. مشاهده هلال تیره در سمت گونه چشم عمل شده: این موضوع در لنزهایی که سطح مقطع عمودی دارند و از مزایای آنها می باشد مشاهده می شود و به مرور زمان با تطابق فرد، این پدیده از بین میرود.
6. براق دیده شدن مردمک : که در حقیقت افراد دیگر تصویر عدسی مصنوعی را در چشم بیمار مشاهده می کنند. این پدیده بیشتر در افرادی که نسبتاً جوان هستند و مردمک آنها گشادتر از معمول است مشاهده می شود.
7. عفونت داخل چشم ( اندوفتالمیت که به آن اشاره شد)
8. ورم ناحیه ماکولا : که علت شایع کاهش دید چند هفته تا چند ماه پس از عمل جراحی بدون عارضه می باشد. در این پدیده مایع بین لایه های شبکیه جمع می شود. این مساله در مواقعی که عارضه ای هم در چشم حاصل نشده است اتفاق می افتد و در اکثر موارد هم بیمار مشکلی را حس نمیکند و در ۹۵٪ موارد خودبه خود طی ۳–۱۲ ماه بهبود مییابد.
9. جداشدگی شبکیه : عارضه ای است که عمدتاً طی یکسال پس از عمل ممکن است اتفاق افتد و میزان شیوع آن ۲ تا ۴ در هزار مورد می باشد. کسانی که مورد عمل کاتاراکت قرار می گیرند شانس جداشدگی شبکیه آنها چهار برابر نسبت به قبل از عمل افزایش می یابد. افرادی که قبل از عمل دچار نزدیک بینی می باشند و یا حین عمل دچار پارگی کپسول خلفی می شوند، احتمال جداشدگی شبکیه در آنها بیشتر از افراد عادی است.
10. کدورت کپسول خلفی عدسی : عارضه ای شایع است که ماه ها تا سال ها پس از عمل جراحی ممکن است رخ دهد و در اثر رشد سلول های اپیتلیالی باقیمانده از کپسول خلفی می باشد. هرچه سن افراد هنگام عمل کمتر باشد، شانس بروز این عارضه بیشتر است؛ به طوریکه در اطفال که مورد عمل کاتاراکت قرار گیرند، شانس کدورت کپسول حدود ۱۰۰ درصد می باشد و با افزایش سن، این شانس به تدریج کاهش می یابد.
    چنانچه این کدورت باعث کاهش دید شود، با لیزر غشای حاصله را برطرف نموده و موجب بهبود دید می شود؛ البته به شرط آنکه همزمان ضایعات شبکیه ای که باعث کاهش دید می شوند وجود نداشته باشد.

یکی از مشکلات ناشی از عمل کاتاراکت، اختلال دید نزدیک می باشد که با راه های اصلاح آن عبارتند از:

1. استفاده از عینک مطالعه
2. Pseudophakic Monovision به این صورت که هنگام عمل، شماره یک چشم برای دید دور کاملاً اصلاح شده و چشم دیگر برای مطالعه حدود ۱ تا 1.5 دیوپتر کمتر اصلاح می شود ؛ در نتیجه فرد با یک چشم دید دور را کامل می بیند و با چشم دیگر نزدیک را بهتر می بیند.
3. استفاده از لنزهای تطابقی که امروزه منسوخ شده است.
4. استفاده از لنزهای مولتی فوکال چند کانونه اینگونه لنزها با تقسیم نور به دو یا چند مرکز باعث می شود که فرد قادر به دیدن اشیا دور و نزدیک و فواصل حد وسط شود.
   مهمترین عارضه لنزهای مولتی فوکال (چند کانونی)، کاهش حساسیت کنتراست ( کمرنگ و محو دیدن مرز روشنایی و تاریکی)، پخش نور و خیرگی در برابر نور به خصوص در نور کم هنگام رانندگی در شب و گاهی چند بینی می باشد. لنزهای مولتی فوکال تنها در چشم هایی می توان استفاده کرد که هیچ مشکل دیگر چشمی نداشته باشند.
5. لنزهای EDOF (Extended Depth of Focus)
   در این لنزها به جای استفاده از دو نقطه کانونی جهت تجمع نور، از اپتیکهای Diffractive برای ایجاد دامنه وسیع تری از کانون استفاده می شود؛ بنابراین علاوه بر دید دور و نزدیک، دید حد واسط نیز بهبود یافته و اعوجاجات رنگی نیز کاهش یابد.

راههای اصلاح آستیگماتیسم همزمان با عمل کاتاراکت؟

الف) لنزهای توریک (Toric IOL): جهت اصلاح آستیگماتیسم منظم ناشی از قرنیه تولید شده اند و قادرند آستیگماتیسم از ۱ تا ۴ دیوپتر را اصلاح کنند.
یکی از عوارض مهم لنزهای توریک، چرخش محور آنها پس از عمل جراحی است؛ به طوری که هر یک درجه چرخش، حدود ۳/۳ درصد از اثر اصلاحی لنز را کاهش می دهد.
ب) ایجاد برش در محور آستیگمات روي قرنیه

 

سؤالات رایج

1. زمان انجام عمل آب مروارید چه زمانی است؟
جراحی آب مروارید زمانی انجام می شود که کاهش دید ناشی از کاتاراکت باعث اختلال در فعالیت‌های روزمره بیمار (مانند رانندگی، مطالعه یا کارهای روزانه) شود.
عمل آب مروارید در اغلب موارد انتخابی (غیر اورژانسی) است و هدف اصلی آن بهبود عملکرد بینایی و کیفیت زندگی بیمار است.

۲. نوع بی حسی هنگام عمل چیست؟
بر اساس منابع اصلی جراحی کاتاراکت معمولاً با بی حسی موضعی انجام می شود که می تواند شامل:

• بی حسی قطرهای (Topical)
• یا تزریق اطراف چشم (Peribulbar / Retrobulbar) باشد. بیمار در طول عمل هوشیار است و درد قابل توجهی احساس نمی کند.

 

۳. قطع داروها قبل از عمل به چه صورت است؟
در منابع تأکید شده است که اکثر داروهای سیستمیک قطع نمی شوند. برخی داروها (مانند رقیق کننده های خون) بسته به شرایط بیمار ممکن است تنظیم شوند، نه لزوماً قطع کامل. تصمیم نهایی بر عهده چشم پزشک و پزشک معالج بیمار است. پس از عمل، قطره های آنتی بیوتیک و ضدالتهاب چشمی طبق پروتکل استاندارد تجویز می شوند.

 

۴. زمان بستری شدن در بیمارستان؟
جراحی آب مروارید یک عمل سرپایی است و بیمار معمولاً در همان روز عمل ترخیص می شود.

 

۵. تعیین روز ویزیت پس از عمل؟
در اغلب پروتکل ها:
اولین ویزیت در روز اول بعد از عمل و ویزیت‌های بعدی طی هفته ها و ماه‌های بعد برنامه ریزی می شود تا روند ترمیم و موقعیت لنز بررسی گردد.

 

۶. زمان شروع فعالیت های عادی پس از عمل؟
فعالیت های سبک روزمره از روز اول قابل انجام است اما فعالیت های سنگین باید تا بهبود کامل چشم به تعویق بیفتند.
شست‌و‌شوی بدن از روز بعد بلامانع است، اما باید از ورود آب و مواد شوینده به چشم جلوگیری شود تا زخم جراحی ترمیم شود.

 

7. زمان شروع مطالعه؟
مطالعه سبک معمولاً پس از چند روز امکان پذیر است، اما به دلیل تغییرات انکساری پس از عمل، دید نزدیک ممکن است موقتاً دچار نوسان باشد.

 

8. زمان انجام رانندگی؟
رانندگی زمانی مجاز است که: دید بیمار به حد کافی پایدار شده باشد و پزشک آن را تأیید کند.
این زمان معمولاً چند روز تا یک هفته بعد از عمل است.

 

9. خوابیدن روی سمت چشم عمل شده؟
طبق توصیه های بالینی:
در روزهای اول بهتر است فشار مستقیم روی چشم عمل شده وارد نشود.
پس از ترمیم اولیه، محدودیت خاصی وجود ندارد.

 

10.پرواز با هواپیما؟
در صورت نبود عارضه، پرواز پس از جراحی آب مروارید منع علمی ندارد و معمولاً چند روز بعد از عمل بلامانع است.

 

11. انجام امور دندانپزشکی و اقدامات مشابه؟
منابع توصیه می کنند که اقدامات غیرضروری تا پایدار شدن وضعیت چشم به تعویق بیفتند تا خطر عفونت کاهش یابد.

 

12.زمان رفتن به استخر؟
به دلیل خطر آلودگی میکروبی، شنا و استخر معمولاً تا ۳–۴ هفته پس از عمل توصیه نمی شود.

 

13. روزه داری و عمل فیکو؟
به طور معمول منعی ندارد، چون این عمل با بیحسی موضعی انجام می شود و نیاز به بیهوشی عمومی ندارد.
اما چند نکته مهم وجود دارد:

• در روز عمل ممکن است برای آرامش بیمار داروی آرام بخش تزریقی استفاده شود.
• بعد از عمل، مصرف قطره های چشمی ضروری است که معمولاً با روزه داری تداخلی ندارند.

در صورت ضعف، سرگیجه، دیابت یا بیماری های زمینه ای، روزه داری توصیه نمی شود و باید با پزشک هماهنگ شود.

 

14.انجام امور کشاورزی و کارگری؟
فعالیت‌های سنگین می توانند باعث افزایش فشار داخل چشم شوند؛ بنابراین تا چند هفته پس از عمل توصیه نمی شوند.

 

15.زمان برطرف شدن لکه هلالی سیاه کنار چشم؟
این تغییر معمولاً ناشی از تزریق بی حسی یا خونریزی سطحی است و طی چند روز تا دو هفته خودبه خود برطرف می شود.

 

16.زمان برطرف شدن خارش و سوزش؟
سوزش، احساس جسم خارجی و اشک‌ریزش در روزهای اول طبیعی است و معمولاً طی چند روز تا یک هفته کاهش می یابد.

 

17.زمان دریافت عینک مطالعه؟
پس از پایدار شدن انکسار چشم؛ معمولاً ۲ تا ۶ هفته بعد از عمل، عینک نهایی تجویز می شود ولی بنا به ضرورت می توان از روز بعد از عمل نسبت به تجویز عینک استفاده نمود.

 

18. کدام لنز داخل چشمی بهتر است؟
انتخاب لنز به وضعیت چشم، سلامت شبکیه و نیاز بینایی بیمار بستگی دارد.
یک لنز واحد که برای همه بهترین باشد وجود ندارد.

 

19. نظر شما درباره لنزهای چندکانونه که باعث اصلاح دید دور و نزدیک می شوند چیست؟
لنزهای چندکانونی می توانند نیاز به عینک را کاهش دهند، اما ممکن است کیفیت دید را در برخی شرایط کم کنند. بنابراین انتخاب این لنزها باید با مشاوره دقیق چشم پزشک و بر اساس شرایط چشم و سبک زندگی بیمار انجام شود، نه صرفاً به امید حذف کامل عینک.

 

20.آیا هنوز عمل آب مروارید با برش بزرگ یا بخیه انجام می شود؟
امروزه در اغلب بیماران، عمل آب مروارید با برش های کوچک و به روش فیکوامولسیفیکاسیون (فیکو) انجام می شود که معمولاً نیازی به بخیه ندارد. این روش باعث بهبود سریعتر دید و عوارض کمتر پس از عمل می شود.
با این حال، در موارد خاص و نادر (مانند آب مروارید های بسیار سفت، نبود امکانات دستگاه فیکو یا بروز برخی مشکلات حین عمل) ممکن است از برش بزرگتر و بخیه استفاده شود. این موارد استثنا هستند و روش استاندارد و رایج امروزی محسوب نمی شوند.

 

نکات مهم قبل از عمل آب مروارید (فیکو)

• عمل آب مروارید معمولاً سرپایی است و نیاز به بستری طولانی ندارد.
• بیشتر داروهای مصرفی بیمار قطع نمی شوند، اما لازم است پزشک را از تمام داروها مطلع کنید.
• در روز عمل، معمولاً ناشتا بودن طبق دستور پزشک توصیه می شود.
• قبل از عمل، چشم با قطره های مخصوص آماده می شود و ممکن است قطره آنتی بیوتیک یا ضدالتهاب تجویز گردد.
• بیمار باید بداند که در طول عمل هوشیار است ولی درد قابل توجهی احساس نخواهد کرد.

 

نکات مهم بعد از عمل آب مروارید

• استفاده منظم از قطره‌های چشمی تجویز شده (آنتی بیوتیک و ضدالتهاب) بسیار مهم است.
• احساس سوزش خفیف، اشک‌ریزش و تاری دید در روزهای اول طبیعی است.
• از مالیدن چشم، زور زدن و فعالیت‌های سنگین تا چند هفته باید خودداری شود.
• دید معمولاً طی چند روز تا چند هفته به تدریج شفاف‌تر می شود.
• در صورت بروز درد شدید، کاهش ناگهانی دید، قرمزی شدید یا حساسیت زیاد به نور، باید فوراً به پزشک مراجعه شود.
• ویزیت های پس از عمل برای بررسی وضعیت چشم و لنز داخل چشمی ضروری هستند